★ ยังจำได้

posted on 07 Sep 2010 09:44 by orangebox in Diary

พอดีว่าไปอ่านกระทู้ที่พันทิพย์มา  แล้วมันสะกิดหัวใจอย่างแรง ^_^!

(กระทู้นี้ → http://www.pantip.com/cafe/woman/topic/Q9657225/Q9657225.html)

 

ด้วยความที่ตั้งแต่เด็กๆ  เรา อ้วน ล่ำ ดำ เตี้ย ตาตี่ ดั้งไม่มี คือ เป็นเด็กไม่น่ารักนั่นแหละ

ก็เลยโดนเพื่อนๆ ญาติๆ ล้อว่า อ้วน ดำ มาตั้งแต่เด็ก  ฉายาก็มีตั้งแต่ อีดำ อีปลานิล อีช้าง

ตามประสาคนปากมอมจะคิดกันได้อะนะ... จำได้ว่าตอนเด็กๆ แบบโครตตจะไม่มีความสุขเลย

 

เราเริ่มอ้วนมาตั้งแต่ตอนประถม แถมตอนปิดเทอมที่บ้านก็ส่งไปเรียนว่ายน้ำ 

ตัวงี้ดำจนเขียวเลย (แต่ไม่ยักกะผอมแฮะ? ) แถมยังเตี้ยด้วย เข้าแถวยืนเป็นคนหน้าๆ ตลอดอะ

พอไปโรงเรียน ก็โดนเพื่อนบ้าง อาจารย์บ้าง เรียกกันแต่ชื่อฉายาว่า ปลานิล

จำได้ดี ตอนป.สี่ เราโดนเพื่อนที่โรงเรียนรุมแกล้ง อยู่สองเทอม (เป็นปีเลยอะ)

คือ ตอนเด็กๆ ทุกคนก็คงมีประสบการณ์มั้ง ที่มันมีอิวิธีการเล่นสนุกของเด็กที่เรียกว่า... ตัวเชื้อโรค

ที่จะมีเด็กคนนึงในห้องโดนเพื่อนทั้งห้องรุมประนามว่าเป็นตัวเชื้อโรค  โดนรุมแกล้งบอยคอตกัน

โดนล้อ ไม่พูดด้วย ไม่คุยด้วย ไม่เล่นด้วย ไปจับตัวใคร ใครก็อี๋ ประหนึ่งว่าเป็นเชื้อโรค

ตอนเด็กๆ มันก็คงสนุกกันแหละ  แต่อิฉันไม่สนุกด้วยค่ะ

เพราะอิเด็กที่โดนเป็นตัวเชื้อโรคนั้น คือ อิฉันเอง... แสรด... (ตอนนั้นเรียกอีเหม็น)

(แต่กรุอาบน้ำทุกวัน สระผมทุกเช้านะ เว้ย ไอ้พวกเด็กเวงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง)

จำได้ว่าตอนนั้นแทบจะไม่อยากไปโรงเรียนเลยทีเดียว ร้องไห้ทุกวัน  อยากมีเพื่อน

เคยแบบไปตื้อๆ ขอเล่นด้วย ถึงกับโดนเด็กผู้ชายต่อยกันเลยทีเดียว (เหี้ยจริง)

ไปบอกอาจารย์ ก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้เล้ยยยย จริงๆ (แต่ก็นะ จะให้ช่วยยังงัย?)

แต่โชคดีที่โรงเรียนประถมที่เรียนอยู่ มันเปลี่ยนชั้นเรียนทุกปี 

พอป.ห้า ก็ย้ายห้องเรียน ชีวิตเลยกลับสู่วิถีปกติ (แถมมีเพื่อนสนิทด้วย ชื่อ จิระประภา จำได้ๆ)

 

พอเข้ามัธยม เราก็เป็นเด็กเงียบๆ แถมนิสัยเด๊ก เด็ก เลยมีแต่เพื่อนผู้หญิงๆ ในห้องเอ็นดู (?) 

แต่ก็ยังไม่วายโดนอิพวกเพื่อนผู้ชายปากหมาตั้งฉายาหรือแซว (ซึ่งมันก็ไม่ได้ดูตัวมันเองเล้ยยย)

แต่จำได้อันนี้เด็ดสุด  ตอนม.สาม เราแอบชอบเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่เรียนห้องเดียวกัน

หน้าตาเค้าก็ไม่ได้หล่อนะ แต่ว่าเค้าเป็นคนเรียนเก่ง แอบชอบมาได้เป็นปีๆ เลยทีเดียว

ด้วยความที่เราชอบวาดรูป เราก็วาดรูปเค้าคู่กะเราลงในหนังสือวิทย์ (จำได้เลย)

แล้วเค้าก็ดันมาเปิดเจอ ระหว่างนั่งเรียนกันอยู่ (พอดีอยู่กลุ่มเรียนวิทย์ กลุ่มเดียวกัน)

จากนั้นเค้าก็บอกเราว่า.....  (ประโยคนี้เด็ดมาก จำได้ดีจนกระทั่งตอนนี้ เป็นแรงบันดาลใจกันเลยทีเดียว)

「ถ้าแพรวน่ารักได้อย่างในรูปที่วาดนะ  แล้วค่อยมาคบกับเรา...」   เชรี่ยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

ตอนนั้นเสียใจมาก เลยอะ (แต่ตอนนี้กลับมาสงสัยว่า หรือมันชมรูปที่เราวาดว่าน่ารักวะ?)

ที่เด็ดสุดกว่านั้นคือ  เมื่อตอนประมาณสามสี่ปีที่แล้ว (ตอนเราอยู่ปีสาม)

เราไปเจอมันอีกรอบที่เชียงใหม่  คือ... มันกลายเป็นเกย์ไปแล้วครับพี่น้องคร๊าบบบบบบบบ

(หรือตกลงที่มึงไม่ชอบกรูเพราะมึงไม่ได้ชอบผู้หญิงมาตั้งแต่ตอนนั้นวะคะเนี่ยยยย)

ตกลงคือกรูเคยแอบชอบเกย์เหรอวะเนี่ย?   

 

ภาพประกอบการตัดสินใจ อันนี้ตอนม.สาม (ไปญี่ปุ่นครั้งแรก)

 

 

หลังจากนั้นก็ไม่มีไร โดนล้อมาเรื่อยๆ ด้วยความที่อ้วน กับดำ นี่แหละ

พอเข้ามหาลัย ก็เริ่มแต่งตัวมากขึ้น รู้จักคำว่าสกินแคร์ โฟมล้างหน้า เครื่องสำอาง

(เชื่อป่าวว่า เรามาเริ่มใช้โฟมล้างหน้าตอนปีหนึ่ง ก่อนหน้านั้นล้างด้วยน้ำเปล่ามาตลอด)

มาเริ่มแต่งหน้า เอาตอนปีสาม เริ่มใช้สกินแคร์อย่างจริงจังตอนปีสี่

เข้าเวปพวกแต่งหน้าบ้าง พันทิพย์ห้องแป้งบ้าง จีบันบ้าง

 

 

ตอนนี้จริงๆ แล้วคิดว่าตัวเองก็ดูดีขึ้นนะ ฮา (หลงตัวเอง)

แต่พอคิดอย่างงี้แล้ว มันก็จะมองโลกในแง่ดีมากขึ้น จากตอนเด็กๆ ที่โลกมืดมนมวากก

ไม่ใช่ว่า ไม่เคยคิดจะทำศัลยกรรม เราเคยกินทั้งยาลดความอ้วน ยาที่ทำให้ขาว(?)

แต่ก็เลิกไปหมดแล้ว  เพราะคิดว่า สิ่งที่พ่อแม่ให้มานั้น ดีที่สุดแล้ว

เราไม่ใช่คนสวย  ก็ยังเตี้ย ก็ยังดำอยู่ แต่ก็เราเปลี่ยน เปลี่ยนทัศนคติในการมองตัวเอง

ว่าเราดูแลตัวเอง เราดูดีอย่างที่เราเป็นได้ ไม่ขาว ไม่สวย ไม่หมวย ก็มีความสุขได้จ้า

 

 

 

 

 

ปล. อยากสวย เมคอัพช่วยท่านได้ อิอิ

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

comment3, cialis, zithromax prescription oral, lipitor.com, prozac vs zoloft, valium, acomplia, nexium.com, levitra order, Levitra, 500 levaquin, buy valtrex, zithromax.com,

#13 By buy zithromax (189.50.238.114) on 2010-09-20 17:35

อู้ย โดน(ตัวเอง 555) Hot! Hot! Hot!
เราก็โดนฮะ ตอนมัธยมนี่...หัวเถิก สิว แก้มทะลัก ตาชั้นเดียว แถมมีช่วงที่เป็นอีสุกอีใสอีก ไม่มีใครอยากจะมองเลย

แต่ตอนนี้แฮปปี้กับตัวเอง ดูแลตัวเองเป็น จนบางทีเพื่อนจำหน้าไม่ได้แล้ว (แอบดีใจ 555) แทนที่จะไปคิดว่าอยากจะสวยเหมือนคนอื่น ก็มาลองทำยังไงให้สวยแบบที่ตัวเองเป็นดีกว่า แฮ่

#9 By - on 2010-09-09 18:55

กดโหวตตต Hot!

XD ถูกกกก จริงๆค่ะ ถูกกก
เอนทรี่นี้เป็นอะไรที่สร้างแรงบันดาลใจได้ดีจังเลย

คือเราคิดว่าคนเราสวยได้ด้วยความพยายามจริงๆนะ
เราไม่ใช่คนหุ่นดี อวบบ แต่ว่าเราคิดว่าการแต่งตัว การรู้จักดูแลตัวเองนี่ล่ะ ที่ทำให้เราดูดีขึ้นได้

พออ่านแล้วนึกถึงตอนเป็นวัยรุ่น ที่เริ่มหัดแต่งตัวเลย เราจะรู้สึกไม่มั่นใจว่า เอ๊ะ แบบนี้ดีหรือยังนะ จะโดนล้อ โดนแซวไหมนะ

แต่พอเริ่มหานิตยสารมาอ่านดู ลองทำไปทำมา ก็เริ่มพบแนวทางตัวเองบ้างแล้ว แล้วมันก็ช่วยเสริมบุคลิกดีด้วยเนอะ

#8 By neyneena on 2010-09-07 22:07

ฮ่าๆ

งามกันไปครับพี่สาว

#7 By Jota comic D on 2010-09-07 18:36

Make up + PS ช่วยได้

โชคดีที่เราเกิดมาไม่เคยถูกแกล้ง
เพราะตัวเองมีจุดแข็งอยู่สองสามสิ่ง
และเราก็ไม่เคยล้อหรือแกล้งใคร เพราะคุณพ่อคุณแม่เราสอนมาดี

#6 By Asda on 2010-09-07 13:10

จริงๆค่ะ

เราเป็นอย่างไงก็ให้มีความสุขกับสิ่งที่เราเป็น

เราอาจไม่สวย หุ่นไม่ดี แถมดำ น่าน

แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเราไม่สวย

คนจะสวยได้ใช่สวยแต่ภายนอกเท่านั้น

สวยจากภายในนี่สำคัญที่สุดค่ะ


confused smile confused smile confused smile confused smile

#5 By BO AND BOBBY on 2010-09-07 12:57

ฉันว่าเธอสวยนะ Hot!
ปล. ขนาดอัพบอคในเวลางานกันเลยทีเดียว แสดงว่าจี๊ดใจ

#4 By เจ๋ง on 2010-09-07 12:55


มั่นใจเป็นสิ่งที่ดีค่ะ :)

ทำให้เรามีความสุข

#3 By KnightiA KeeN on 2010-09-07 11:13

สวยขึ้นมากๆ เลยค่ะ
ตอนเด็กเด็กน่าสงสารจัง
อ่านไปเกือบจะร้องไห้น่ะ
เพราะเราก็เคยโดนแกล้งตอนอนุบาล กะป.1
เนื่องจากตัวเล็กๆ เลยโดนแกล้ง
บ่อยๆ เฮ้อคนโดนแกล้งน่ะรู้สึกไม่ดีจริงๆนะคะ

ยังฝังใจอยู่เลย...

#2 By : : p l o y d : : on 2010-09-07 11:11

โดนใจจิงๆ
ทั้งหัวเรื่อง
เนื้อเรื่อง
รูปในเรื่อง
และปล.ปิดท้ายเรื่อง
เมคอัพช่วยท่านได้จิงๆ

#1 By shura ซัง on 2010-09-07 11:07